“Ik zou alle 27 donors een knuffel willen geven” 

Ook bloed- of plasmadonor worden? Meld je aan en red een leven!

Dit wordt een zware zwangerschap en bevalling, realiseerde Sandhya zich, toen ze hoorde dat ze placenta praevia had: haar placenta lag voor de baarmoedermond en dat gaf een verhoogd risico op zwaar bloedverlies tijdens de zwangerschap. “De bevalling zou sowieso met een keizersnee moeten gebeuren, net als mijn twee eerdere bevallingen”, vertelt Sandhya. “Maar deze keer begreep ik dat ik zelf gevaar liep, vanwege die kans op hevige bloedingen. Ik probeerde me daar geestelijk op voor te bereiden, tegelijkertijd wilde ik positief blijven denken. Want ik kon er toch niks aan doen.”

8,5 liter bloed

Na 21 weken kreeg Sandhya inderdaad de hevige bloedingen, die gelukkig weer op tijd stopten. Met veel bedrust kon ze de zwangerschap nog tot 39 weken dragen. En toen kwam dochter Lyanne ter wereld, via een keizersnee. “Helaas bleef ik na de geboorte bloeden, weer vanwege die placenta praevia”, vertelt Sandhya. “Het stroomde maar door, er renden meerdere artsen om me heen die van alles probeerden om het bloeden te stoppen. Ze plaatsten onder meer een soort ballon in mijn baarmoeder, maar niets hielp. Uiteindelijk besloten ze dat mijn baarmoeder eruit moest. Ik had inmiddels 8,5 liter bloed verloren en 27 zakken donorbloed gekregen.” 

In levensgevaar

Sandhya werd met spoed geopereerd, ondertussen wachtte haar familie vol spanning af of ze de operatie zou overleven. Sandhya: “Toen ik uiteindelijk pas om elf uur ‘s avonds bij kwam uit de narcose, wist ik zelf niet precies wat er allemaal gebeurd was. Ik snapte niet waarom de familieleden om me heen allemaal zo overstuur waren. Ik was blij dat ik eindelijk mijn dochter kon vasthouden. Lyanne was ’s ochtends al geboren.”

Een paar maanden later vroeg Sandhya tijdens een controlebezoek aan de arts: “Was ik nou eigenlijk echt in levensgevaar na mijn bevalling?” “Ja, u was echt in levensgevaar”, antwoordde de arts. Sandhya: “Toen daalde het pas echt in bij mij. Ik dacht ook aan al die mensen die hun bloed aan mij gegeven hadden. Het is toch eigenlijk onvoorstelbaar dat dit mogelijk is? 27 donors; als ik ze voor me zou zien, zou ik ze allemaal een knuffel geven.”  

Tattoo

Sandhya heeft een tattoo laten zetten met de geboortedatum van Lyanne en de voorletters van de namen van haar drie kinderen in het Hindi. “Lyannes geboorte voelde ook als een wedergeboorte van mijzelf. Ik heb veel bloed verloren en ben bijna doodgegaan, maar dankzij veel donorbloed heb ik het overleefd. Ik weet nog dat ik een week na de bevalling even met de rolstoel naar buiten mocht – ik lag nog in het ziekenhuis om te herstellen. De deuren gingen open en ik had uitzicht op het Weerwater in Almere. Op dat moment voelde het alsof ik opnieuw ademhaalde. Ik had een intens besef van leven, van kracht, van wonder. Sindsdien is deze plek me heel dierbaar.”  

Syndroom van Sheehan

Helaas heeft Sandhya permanente schade overgehouden aan het extreme bloedverlies na haar laatste bevalling: door het tijdelijke zuurstofgebrek is haar hypofyse (het punt in de hersenen dat het hormoonstelsel aanstuurt) beschadigd geraakt en maakt het geen groeihormoon meer aan. Sandhya: “Jaren na de bevalling voelde ik me nog steeds niet de vrouw die ik ooit was geweest. Ik had steeds last van misselijkheid, hoofdpijn, extreme vermoeidheid, concentratieproblemen en overgevoeligheid voor prikkels.

Mijn klachten werden afgedaan als psychisch en ik kreeg antidepressiva voorgeschreven, maar diep van binnen wist ik dat er iets niet klopte. Ik bleef aandringen op verder onderzoek en na vijf jaar viel alles op zijn plek: ik heb het  syndroom van Sheehan. Sindsdien injecteer ik mezelf dagelijks met groeihormoon. Dat heeft veel kwaliteit van leven teruggebracht. Maar volledig beter word ik niet meer. Ik ben arbeidsongeschikt verklaard en leef nog altijd met vermoeidheid, hoofdpijn en overprikkeling.

Toch voel ik me dankbaar. Dankbaar dat ik er nog ben, dat ik mijn kinderen kan zien opgroeien en er kan zijn voor mijn gezin. Ik heb afscheid genomen van de vrouw die ik ooit was en ik heb geleerd te leven met een nieuwe versie van mijzelf.”