“Mijn bloedtransfusie heeft veel voor me betekend”

Ook bloed- of plasmadonor worden? Meld je aan en red een leven!

Leonie had 19 jaar geleden donorbloed nodig na haar bevalling. Nu gaan zij en haar zoon Jaden samen als donors naar Sanquin.

Een bevalling die vier dagen duurt… iedereen die ooit bevallen is kan zich voorstellen hoe uitputtend dat moet zijn. Voor Leonie was het de realiteit: vier dagen lang lag ze in het ziekenhuis met weeën. Toen ze eindelijk bevallen was van zoon Jaden, wilde haar baarmoeder niet krimpen. Ze had veel bloedverlies en viel – liggend in bed – flauw.

Extra vervelend

Leonie: “Mijn lichaam was op van vier dagen weeën. Omdat mijn Hb-waarde nog net op de rand van acceptabel schommelde, kreeg ik geen bloedtransfusie. Maar ik kon helemaal niks meer; niet op mijn benen staan, niet plassen, niks. Dat was heel naar, want ik wilde graag met mijn kind naar huis. Het was bovendien extra vervelend omdat de vader van Jaden niet meer in beeld was. Ik moest dus in mijn eentje voor mijn zoon kunnen zorgen.”

Kracht en energie

Toen Leonies Hb in de volgende nacht nog meer daalde, besloot de arts haar direct een transfusie te geven. Leonie: “Ik herinner me het gevoel nog toen het transfusiebloed mijn lichaam in kwam. Eerst kreeg ik het héél koud, maar daarna voelde ik me snel veel beter. De volgende ochtend kon ik met mijn kleintje naar huis.”

Leonie was ontzettend dankbaar voor haar bloedtransfusie. “Het heeft veel voor mij betekend. Ik kreeg mijn kracht en energie weer terug, zodat ik voor mezelf en Jaden kon zorgen.” Ze wilde graag iets terug doen en besloot na een paar jaar zelf bloeddonor te worden. Ze raakte extra gemotiveerd toen ze hoorde dat Sanquin steeds veel moeite moet doen om voldoende donors te krijgen en te behouden. “Helaas bleek ik geen bloeddonor te mogen worden omdat ik zelf een bloedtransfusie had gekregen*. Ik kon wel stamceldonor worden, bij Matchis, dus daar heb ik me toen meteen aangemeld. Vervolgens heb ik ieder jaar opnieuw aan Sanquin gevraagd of ze de regels al hadden aangepast.”

Onder de indruk

Op 1 oktober 2024 was het dan eindelijk zo ver: sinds die datum mogen mensen die eerder een bloedtransfusie hebben gekregen, in principe bloeddonor worden (mits er geen andere medische bezwaren zijn). “Ik was superblij dat ik eindelijk bloeddonor kon worden”, zegt Leonie. “De eerste keer had ik mijn moeder meegenomen om me terug naar huis te rijden, want ik wist niet zeker hoe het zou gaan. Maar het ging prima. Ik verbaasde me over hoe snel een halve liter bloed uit je lichaam gaat. Ik was ook onder de indruk van de medewerkers: ze hebben het hele proces goed geregeld en staan direct voor je klaar met een drankje en een snack.”

Samen doneren

Leonie postte op LinkedIn over het belang van bloeddonorschap en kreeg daar veel enthousiaste reacties op. “Veel mensen zijn gemotiveerd om ook donor te worden, maar aarzelen toch nog, merk ik. Ze vinden het best een stap.” Dat gold ook voor Leonies zoon Jaden, die ze een keer meenam naar Sanquin om een indruk te krijgen. “Jaden ging met frisse tegenzin mee. Hij heeft toen hij 1 jaar was een nierbekkenontsteking gehad, waarvoor hij veel hielprikken heeft gehad. Daar heeft hij een enorme angst voor naalden aan overgehouden. Maar ik heb hem verteld over zijn bevalling en hoe belangrijk donors zijn, dus heeft hij zich tóch aangemeld als bloeddonor. Dat vind ik hartstikke goed van ‘m. Onlangs zijn we voor de eerste keer samen komen doneren, een bijzonder moment. We slaan regelmatig samen een balletje op de golfbaan; ik vind het ook heel gezellig om samen bloed te doneren!”

*Sanquin keurde ontvangers van donorbloed vroeger automatisch af voor donorschap, vanwege een miniem risico op de overdracht van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob.