“Superfijn dat ik me eindelijk kon aanmelden!”

Donorverhaal
Aangemaakt

Rianne was vastbesloten om vanaf haar achttiende bloeddonor te zijn, net als haar opa. Helaas had ze door een ongeval juist zelf bloed nodig en mocht ze geen donor meer worden. Nu kan ze toch anderen helpen met haar bloed. 

Foto van donor Rianne in een veld met twee pony's.

Ook bloed- of plasmadonor worden? Meld je aan en red een leven!

“Mijn opa kreeg regelmatig een oproep om bloed te komen doneren voor specifieke patiënten,” vertelt Rianne. “Dat vond hij heel normaal om te doen. Hij was mijn inspiratiebron, ik wilde ook doneren; ik kon niet wachten tot ik 18 was en me mocht aanmelden bij Sanquin. Maar helaas was dat toen niet meer mogelijk.”

Gescheurde lever

Rianne was net 18 toen ze een ernstig ongeluk kreeg bij de dressuurstal waar ze stageliep: een jong paard dat ze aan de hand had, schrok ergens van en trapte haar hard in haar zij. “Ik had ontzettend veel pijn en moest bloed overgeven”, zegt ze. “Op de scan in het ziekenhuis in Meppel zagen ze dat ik meerdere ribben had gebroken. Mijn milt was beschadigd en mijn lever was gescheurd. Per ambulance werd ik naar het UMC Groningen vervoerd voor een spoedoperatie om het bloeden van mijn lever te stoppen. Onderweg kreeg ik al een bloedtransfusie.” De artsen in Groningen wisten het bloeden te stoppen, maar Rianne had inmiddels veel bloed verloren. “Terwijl ik op de intensive care lag, heb ik nog een transfusie gekregen. Ik weet daar weinig meer van; ze hadden me zware pijnstilling gegeven, dus alles kwam niet meer helder binnen.”  

Automatisch afgekeurd

Eenmaal hersteld hoopte Rianne nog steeds zelf bloeddonor te kunnen worden, maar ze kwam er al snel achter dat dat niet meer mocht. Sanquin keurde ontvangers van donorbloed in die tijd automatisch af voor donorschap, vanwege een miniem risico op de overdracht van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob variant. “Dat vond ik echt jammer”, zegt Rianne. “Later werd ik regelmatig benaderd bij wervingsacties, bijvoorbeeld op de huishoudbeurs, of ik bloeddonor wilde worden. “‘Ik wíl wel’, antwoordde ik dan, ‘maar volgens de regels mag ik niet meer.’ Zomer 2024 heb ik Sanquin een mail gestuurd, met de vraag of er niet inmiddels een nieuwe test was ontwikkeld, bijvoorbeeld om ontvangers van bloedproducten te checken. ‘Mooi dat je donor wilt worden’, was het antwoord. ‘Houd onze website in de gaten, want er komt een verandering aan op dit gebied.’”

Plasmadonor

Per 1 oktober 2024 hief Sanquin inderdaad de maatregel op dat mensen die een bloedproduct hadden ontvangen automatisch werden afgekeurd als donor. Uit onderzoek was duidelijk geworden dat er het risico op de overdracht van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob verwaarloosbaar is. “Superfijn dat ik me eindelijk kon aanmelden!”, zegt Rianne. “Niet alleen omdat ik de traditie van mijn opa wilde voortzetten, maar ook omdat ik het zelf nodig had gehad en graag iets wilde terugdoen voor andere mensen. Ik ben direct plasmadonor geworden, want ik hoorde dat daar een grote behoefte aan is.”  

Portretfoto van donor Rianne met op de achtergrond bomen en grasvelden

Eerste keer

Ironisch genoeg moest Rianne nog even wachten met doneren na haar eerste keuring, omdat ze net naar Gambia op vakantie was geweest. “Nou, die tijd kon er ook nog wel bij”, lacht ze. Maar eindelijk kwam dan het moment dat ze voor de eerste keer in de stoel kon plaatsnemen. “De medewerkers waren heel vriendelijk, ze legden me ook goed uit hoe plasmadonatie werkt: als je plasma geeft, wordt je plasma van je bloedcellen gescheiden door een machine. Na het scheiden krijg jij de bloedcellen weer terug in je lichaam. Het aanprikken viel me trouwens ook enorm mee.”

Rustmomentje

Sinds die eerste keer gaat Rianne om de vijf á zes weken naar Sanquin om plasma te doneren. “Ik zie het echt als een rustmomentje voor mezelf. Ik zit lekker ontspannen op die stoel, scrol wat op m’n telefoon of maak een praatje met andere donors. En van de aardige medewerkers krijg ik wat te drinken en zo’n lekkere roze koek.”  

“Ik heb al twee mensen geïnspireerd zich aan te melden als donor” 

Inspiratiebron

Ze is inmiddels ook een enthousiaste ambassadeur voor Sanquin op Instagram. “Ik heb een kleinschalige ponyfokkerij als hobby; samen met mijn vader fok ik Welsh pony’s, hartstikke leuke dieren. Op het Instagram-account van mijn fokkerij post ik ook altijd een berichtje als ik weer plasma gedoneerd heb. Daar krijg ik vaak reacties op. ‘Valt ’t mee?’ of ‘Hoe gaat het precies?’ vragen mensen me dan. Ik heb al twee mensen geïnspireerd om zich aan te melden als donor. Mooi toch?”