Mariëlle: "Ik weet uit eigen ervaring: je redt levens!"

Nog geen donor? Meld je aan!

Het zat niet mee met Mariëlles eerste zwangerschap, van zoon Joah. "Ik moest ingeleid worden met 42 weken omdat Joah maar niet wilde komen. De bevalling duurde heel lang, waarbij ik veel bloed verloor; ik kreeg een knip en uiteindelijk is Joah met behulp van een vacuümpomp geboren. Dat was al heel uitputtend. Maar vervolgens liet mijn placenta niet los. 

Ik heb Joah 10 minuten op mijn buik gehad, daarna ben ik met spoed naar de operatiekamer gebracht voor een operatie om de placenta te verwijderen. Daar heb ik niks meer van meegekregen, want ik raakte op een gegeven moment buiten bewustzijn. Ik weet alleen nog dat ik de artsen hoorde roepen: 'Ze heeft te weinig bloed'!"

Besef 

Mariëlle was ’s avonds bevallen en kwam pas de volgende ochtend weer bij. "Ik hoorde dat ik tijdens de operatie een bloedtransfusie had gekregen met meerdere eenheden donorbloed. Mijn Hb was 2,7 geweest, extreem laag. Als ik geen bloed had gekregen, had ik het niet gehaald. Dat besef kwam behoorlijk binnen bij me." 

Toen ze eenmaal aangesterkt was, wilde ze graag zelf bloeddonor worden. "Helaas mocht je in die tijd niet meer doneren als je zelf een transfusie had gehad*. Dat vond ik echt ontzettend jammer, ik wilde zo graag iets terugdoen."

Rustmoment

Ze was dan ook heel blij toen ze vorig jaar in een nieuwsbericht van Sanquin op Facebook las dat donorschap werd opengesteld voor mensen die een transfusie hadden gehad. "Ik heb me direct aangemeld en mocht al snel bloed komen geven. De donatie verliep prima, maar de volgende dag werd ik licht in mijn hoofd. Daarom besloot ik over te stappen naar het doneren van plasma. Dat ging goed, ik had de volgende dag nergens last van. Inmiddels heb ik nu zo’n 16 keer gedoneerd. Die drie kwartier op de afnamestoel vind ik eigenlijk een prettig rustmoment. Ik ben van mezelf een bezige bij, ik ben altijd in de weer. Plasma doneren dwingt me om even tot rust te komen. Ik probeer iedere maand te gaan, soms zelfs iedere twee weken. Het hangt ervan af of ik nachtdiensten heb voor mijn werk als ouderenverzorger."

Sponsorloop voor Sanquin

Zoon Joah (12) staat ook te trappelen om donor te worden, als hij 18 jaar is. Mariëlle: "Ik heb hem en zijn zusje Lieve van 8 al een paar keer meegenomen naar Sanquin in Goes, waar ik doneer. De medewerkers en vrijwilligers zorgen goed voor je en creëren een fijne, gezellige sfeer. Joah vindt het heel interessant allemaal. Hij zei tegen me: 'Als Sanquin er niet was geweest, had ik geen mama meer gehad.' 

Een tijdje terug hebben we twee T-shirts van Sanquin gekregen, die ze ter gelegenheid van een marathon verlootten. Joah en ik deden in oktober aan de kustmarathon van Zeeland mee in die shirts; we hebben 11 km gewandeld van Domburg naar Zoutelande. Joah zei van tevoren: 'Als we toch zo’n Sanquin-shirt dragen, kunnen we dan niet meteen iets doen voor de bloedvoorziening? Zullen we ons laten sponsoren?' Dat vond ik een heel goed idee. We hebben € 218,50 opgehaald, dat we geven aan het Sanquin Research Fund, voor onderzoek naar bloed en bloedgerelateerde ziekten."

Gewoon doen

Sanquin heeft er met Joah dus over een paar jaar alvast een enthousiaste donor bij. Tegen al die mensen die nog twijfelen of ze donor zullen worden, zegt Mariëlle: "Gewoon doen! Probeer het een keer, het kost je niks. Ik was zelf vroeger nooit fan van naalden, maar nu heb ik er totaal geen moeite meer mee. En ik weet uit eigen ervaring: je redt er levens mee. Zolang ik het kan, blijf ik doneren."