"Ik ben dankbaar dat ik weer mag geven"

Ook bloed- of plasmadonor worden? Meld je aan en red een leven!

"Ik ging als klein meisje graag mee met mijn vader naar Sanquin", begint Senna. "Ik vond het daar reuze interessant en bedacht: zodra het kan, word ik ook donor. Ik zag hoe weinig moeite het mijn vader kostte om anderen te helpen, dus waarom zou ik dat niet ook doen?"

"Ik zag hoe weinig moeite het mijn vader kostte om anderen te helpen, dus waarom zou ik dat niet ook doen?"

Kleine ingreep 

Vanaf haar achttiende jaar doneerde Senna trouw drie keer per jaar bloed, tot aan haar zesentwintigste, toen ze zwanger werd. "De zwangerschap verliep prima, alles leek goed te gaan. Maar de bevalling liep uit op een drama. De weeën kwamen niet goed op gang en pas na 36 uur mocht ik gaan persen. Eindelijk werd onze dochter Viènn geboren! Helaas bleek de nageboorte niet naar buiten te komen. 'We nemen je even mee naar de OK voor een kleine ingreep', zei de gynaecoloog. 'Je bent met een half uurtje bij je kind.' Maar toen ik weer bij bewustzijn kwam, bleken er bijna zes uren verstreken."

Eigen kracht 

Senna werd wakker met haar ouders en man aan het bed. Omdat ze aan beademingsapparatuur lag, kon ze niet praten. "Ik kreeg een schrijfbordje en schreef: Wat is er gebeurd? Waarom lig ik aan de beademing? Toen kwam er een arts langs die me vertelde dat ik hevig was gaan bloeden op de OK. Ik had ruim vier liter bloed verloren waarna ze me één liter donorbloed hadden gegeven. Meer mocht niet omdat mijn lichaam dat niet aankon, begreep ik. De rest moest ik dus op eigen kracht weer aanmaken."

"Ik was een jonge, fitte vrouw, wie had dat nou gedacht?"

Ze herstelde gelukkig snel en kon binnen een paar weken al achter de kinderwagen wandelen. "Daar waren ze in het ziekenhuis heel verbaasd over, dat ik dat zo snel weer kon. Ik bedacht me toen ook hoe zo’n op het oog kleine medische gebeurtenis – 'even de placenta verwijderen' – toch kan uitlopen op een levensreddende bloedtransfusie. Ik was een jonge, fitte vrouw, wie had dat nou gedacht?"

Jammer 

Omdat ze een bloedtransfusie had gehad, mocht Senna geen donor meer zijn. Sanquin had die regel toen nog, uit voorzorg om mogelijke overdracht van de ziekte van Creutzfeldt-Jakob te voorkomen. Senna: "Ik vond het heel jammer dat ik me moest afmelden als donor. Want ik had nu zelf meegemaakt hoe belangrijk donors zijn. Als ik geen bloed had gekregen, had ik mijn dochter niet leren kennen."

Dochter Viènn is inmiddels 9 jaar en heeft een jonger broertje Boas van 7. "De tweede bevalling werd bewust gepland zodat ze bij eventuele problemen snel zouden kunnen ingrijpen. Gelukkig was dat deze keer niet nodig."

Dankbaar 

Een vriendin die plasma doneert, wees Senna er op dat Sanquin in oktober 2024 de regels had aangepast: mensen die een bloedtransfusie hadden gehad, mochten onder bepaalde voorwaarden weer bloeddonor worden. "Ik heb direct Sanquin gebeld en binnen een paar weken lag ik weer in de afnamestoel", lacht Senna. "Nu doneer ik weer drie keer per jaar, zoveel als mag. Iedere keer opnieuw voel ik me dankbaar in die stoel. Dankbaar dat ik weer mag geven. Dankbaar dat ik nog leef."