"Een beetje van je tijd en een beetje van jezelf"

 “In mijn studententijd heb ik me aangemeld als bloeddonor”, begint Marian. “Ik kende het van mijn moeder, die al jarenlang bloeddonor was. Ik studeerde in Amsterdam en daar was het gemakkelijk om te doneren; er waren meerdere locaties van Sanquin waar je heen kon gaan. Bovendien had ik als student veel tijd. Want dat is het enige dat het je kost: een beetje van je tijd, plus een beetje van jezelf.” 

 “Ik bleef doorbloeden en werd steeds slapper en witter” 

Noodvaart naar het ziekenhuis 

Marian bleef jarenlang trouw bloed doneren om andere mensen te helpen, ook na de bevalling van haar eerste twee kinderen zodra dat weer mocht. Maar bij de bevalling van haar derde kind kwam er een kink in de kabel. “Ik was thuis bevallen, dat ging heel voorspoedig. Alleen, toen mijn zoon Tijmen was geboren, liet de placenta niet los. Daardoor bleef ik doorbloeden en werd ik steeds slapper en witter. Een ambulance reed me in noodvaart naar het ziekenhuis, waar ze de placenta operatief verwijderden.” 

Enorme boost 

Omdat Marians hemoglobine-waarde na de operatie veel te laag bleef, ontving ze een transfusie met drie eenheden donorbloed. Marian: “Ik vond het een heel mooi idee, dat ik bloed van anderen ontving om me weer op de been te helpen. En ik voelde het effect direct, ik kreeg een enorme boost van energie. Ik weet nog dat ik dacht: dat kan ik goed gebruiken, als ik dadelijk thuis ben met drie kleine kinderen.” 

Direct aanmelden 

Wel baalde Marian enorm dat ze na de transfusie zelf geen bloed meer mocht geven. “Tijmen is geboren in 2014. In die tijd had Sanquin nog de regel dat je geen donor meer mocht zijn als je zelf bloed had ontvangen.” Pas recent hoorde ze van een collega op haar werk dat Sanquin die regel sinds oktober 2024 heeft opgeheven, en dat mensen die bloed hebben ontvangen, in sommige gevallen weer kunnen doneren. Marian: “Op de een of andere manier heb ik deze beleidsaanpassing gemist, toen het in het nieuws kwam. Maar ik was heel blij om het te horen. Ik nam direct contact op met Sanquin om me weer aan te melden.” 

 “De koeken bij Sanquin waren nog hetzelfde”

Terug in de stoel 

Onlangs heeft Marian voor de eerste keer in dertien jaar weer bloed gedoneerd. “Het voelde heel vertrouwd, al was de locatie deze keer een mobiele bus in plaats van een vast gebouw. Maar de    koeken waren nog hetzelfde, haha. Toen ik eenmaal in de stoel lag en terugdacht aan het moment dat ik zelf bloed nodig had gehad, schoot ik even vol. Gelukkig kwam een aardige medewerker van Sanquin bij me staan aan wie ik mijn ervaring kon vertellen, dat was fijn. Je realiseert je op zo’n moment heel sterk hoe belangrijk bloed voor je is en wat het allemaal voor je doet.”