Wilfactin

Terug naar overzicht

Productinformatie

Wilfactin compenseert het tekort aan Von-Willebrand-factor bij patiënten met de ziekte van Von Willebrand.

Wanneer gebruik je Wilfactin?

Je wordt behandeld met Wilfactin als behandeling met desmopressine (een ander geneesmiddel) faalt of onmogelijk is. Wilfactin is niet geschikt voor de behandeling van hemofilie A.

Lees meer in de bijsluiter van Wilfactin (pdf).

Hoe gebruik je Wilfactin?

Wilfactin wordt via een injectie in een bloedvat (intraveneus) toegediend.

Een arts met specialisatie hemofilie moet op de start en toediening van de behandeling toezicht houden. Hij zorgt ervoor dat de behandeling normaal verloopt en kan bij een allergische reactie direct de vereiste maatregelen treffen.

Hoe doseer je Wilfactin? 

De arts bepaalt de geschikte dosis Wilfactin. De geschikte dosis en de frequentie hangen af van:

  • gewicht van de patiënt
  • omvang van de bloeding
  • gezondheid van de patiënt
  • uitslagen van bloedonderzoek
  • type ingreep

De dosis wordt uitgedrukt in een aantal eenheden (IE). Op basis van de uitslag van het bloedonderzoek kan uw arts de dosis en frequentie van de injecties aanpassen.

Toevoeging van stollingsfactor VIII (8)

Soms is het nodig om naast Wilfactin een factor VIII-preparaat (een ander stollingseiwit) te gebruiken. Hiermee is een bloeding te voorkomen of sneller te behandelen bij noodsituaties of hevige bloedingen.

Lees meer in de bijsluiter van Wilfactin (pdf).

Hoe los je Wilfactin op?

  • Het poeder lost over het algemeen uiterst snel op. Na maximaal 10 minuten hoort het volledig te zijn opgelost.
  • De oplossing moet helder of enigszins melkachtig wit zijn.
  • Gebruik geen oplossingen die troebel zijn of neerslag bevatten.
  • Dit geneesmiddel mag niet met andere geneesmiddelen worden gemengd, met uitzondering van FACTANE (humane stollingsfactor VIII).
  • Het opgeloste product niet verdunnen.

Hoe dien je Wilfactin toe?

  • Zuig het product op in een steriele injectiespuit met behulp van de meegeleverde filternaald.
  • Verwijder de naald van de injectiespuit en vervang deze door een intraveneuze of epicraniële naald.
  • Verwijder de lucht uit de injectiespuit, desinfecteer de huid en steek de naald in de ader.
  • Injecteer intraveneus als één dosis, onmiddellijk na bereiding en met een maximale snelheid van 4 ml/minuut.

Lees meer in de bijsluiter van Wilfactin (pdf).

Wat zijn de bijwerkingen van Wilfactin?

Wilfactin kan bijwerkingen veroorzaken, net als andere geneesmiddelen. Niet iedereen krijgt deze bijwerkingen. In zeldzame gevallen is een verhoogde lichaamstemperatuur (hyperthermie) waargenomen.

De ontwikkeling van remmers tegen Von-Willebrand-factor komt zeer zelden voor bij patiënten met de ziekte van Von Willebrand.

Er bestaat een risico op de vorming van bloedstolsels (trombotische verschijnselen).

Lees voor meer informatie de bijsluiter van Wilfactin (pdf).

Hoe moet je Wilfactin bewaren?

Bewaar Wilfactin

  • buiten bereik en zicht van kinderen
  • tussen 0ºC en +25°C (dus niet invriezen)
  • in oorspronkelijke verpakking om tegen licht te beschermen

Niet gebruiken na vervaldatum

Gebruik Wilfactin niet meer na de vervaldatum. Deze vindt u op het etiket (op de injectieflacon) en op de doos.

Na het oplossen dient het product onmiddellijk te worden gebruikt. Gebruik Wilfactin niet als u ziet dat de oplossing troebel is of neerslag bevat.

Weggooien

Gooi het geneesmiddel niet weg via afvalwater of met huishoudelijk afval. Medicijnen die u niet meer gebruikt, kunt u inleveren bij uw apotheker. Deze maatregelen helpen het milieu beschermen.

Lees meer in de bijsluiter van Wilfactin (pdf)

Laatst bewerkt op: 10 februari 2014

Bijsluiters Wilfactin

 

Laatst bewerkt op: 21 oktober 2013

Ziekte van Von Willebrand

De ziekte van Von Willebrand is een erfelijke bloedstollingsziekte.

Wat is de ziekte van Von Willebrand?

Bij de ziekte van Von Willebrand stolt bloed minder goed door een afwijking in een eiwit. Dit eiwit heet de Von Willebrand-factor. Er kan zowel een tekort aan Von Willebrand factor zijn of een fout in de Von Willebrand-factor. Deze afwijking leidt tot een stoornis in de bloedstolling.

De ziekte van Von Willebrand komt voor bij 1% van de bevolking. De meeste patiënten hebben een milde of matige vorm van de ziekte van Von Willebrand.

De ontdekker

De ziekte werd in 1926 als eerste beschreven door Erik von Willebrand, een Finse arts.

Verschillende types Von Willebrand ziekte

Type 1

Verlaagde hoeveelheid Von Willebrand-factor in het bloed. Bloedingsproblemen komen vrijwel alleen voor bij chirurgische ingrepen of trauma.

Type 2

Abnormale functie of structuur van het Von Willebrand-factor. Komt voor bij ca. 20% van de patiënten.

Type 3

Een zeldzame afwijking. Deze patiënten hebben geen Von Willebrand-factor. Bij patiënten met type 3 kunnen ernstige bloedingen voorkomen zoals huid- en slijmvliesbloedingen of spier- en gewrichtsbloedingen. Dit type komt bij minder dan 5% van de patiënten voor.

Bij wie komt de ziekte van Von Willebrand voor?

De ziekte van Von Willebrand komt, in tegenstelling tot hemofilie, voor bij zowel mannen als vrouwen.

De ziekte komt al tot uiting als slechts 1 chromosoom is aangedaan (dominante overerving). Als beide chromosomen zijn aangedaan, is er sprake van een ernstige vorm van de ziekte van Von Willebrand. Twee ouders met een milde vorm van de ziekte van Von Willebrand kunnen dus en kind krijgen met een ernstige vorm.

Wat zijn de symptomen van de ziekte van Von Willebrand?

De meest voorkomende symptomen zijn slijmvliesbloedingen. Daarnaast komen neus- en tandvleesbloedingen voor en hevige menstruatiebloedingen. Spierbloedingen zijn zeldzaam en komen meestal alleen voor bij patiënten met type 3 van de ziekte van Von Willebrand.

Meestal is sprake van de milde vorm die weinig klachten geeft. Daarom wordt deze vaak niet eerder ontdekt dan tijdens het onderzoek dat voorafgaat aan een chirurgische ingreep of bij bloedingscomplicaties bij een operatie.

Hoe wordt de ziekte van Von Willebrand behandeld?

Er zijn verschillende mogelijkheden voor de behandeling van de ziekte van Von Willebrand:

  • Von Willebrand factor: hiermee wordt het tekort aangevuld
  • DDAVP: dit synthetische preparaat kan de bloedconcentratie van von Willebrand-factor laten toenemen door het los te maken van de vaatwand
  • Antifibrinolytica: dit beïnvloedt het bloedstollingproces door te voorkomen dat bloedstolsels gaan oplossen
Laatst bewerkt op: 27 maart 2014