VariQuin

Terug naar overzicht

Productinformatie

Het product VariQuin is momenteel niet leverbaar.
Meer informatie

VariQuin is een medicijn, geproduceerd uit bloedplasma en bevat varicella zoster antistoffen om waterpokken te voorkomen bij risicogroepen.

Wat is VariQuin?

VariQuin is een medicijn met een hoge titer aan varicella zoster antistoffen van ten minste 100 IE/ml.

Wanneer gebruik je VariQuin?

VariQuin gebruik je om bij risicogroepen waterpokken te voorkomen.

Risicogroepen zijn:

  • pasgeborenen, waarvan de moeder in de periode van 5 dagen voor tot en met 2 dagen na de bevalling zelf waterpokken doormaakt
  • personen met een niet of onvoldoende werkend afweersysteem en die contact hebben gehad met iemand met waterpokken
  • te vroeg geboren baby’s, jonger dan 28 weken of met geboortegewicht minder dan 1000 gram, die contact hebben gehad met iemand met waterpokken
  • te vroeg geboren baby’s tijdens verblijf in het ziekenhuis en die contact hebben gehad met iemand met waterpokken
  • zwangere vrouwen, volwassenen en ouderen met een zwakke gezondheid, die zelf nog geen waterpokken hebben doorgemaakt en die in contact zijn geweest met iemand met waterpokken

Lees meer in de bijsluiter van VariQuin (pdf).

Hoe gebruik je VariQuin?

VariQuin is een oplossing voor injectie. Voor het voorkomen van waterpokken krijg je een injectie met VariQuin in de spier (intramusculair).

Hoe doseer je VariQuin?

Pasgeborenen met een lichaamsgewicht tot 2 kg: 1 ml
Personen met een lichaamsgewicht van 2-10 kg: 1 flacon van 2 ml
Personen met een lichaamsgewicht van 10-30 kg: 2 flacons van 2 ml
Personen met een lichaamsgewicht van meer dan 30 kg: 3 flacons van 2 ml

Hoe dien je VariQuin toe?

Om waterpokken te voorkomen krijg je een injectie in de spier met VariQuin. Deze wordt langzaam in de bovenarm of bil gespoten.

  • Haal de flacon uit de koelkast en laat hem op kamertemperatuur komen.
  • De oplossing is helder van kleur.
  • Tijdens de bewaarperiode kan eenlichte troebeling of een kleine hoeveelheid neerslag ontstaan.
  • Afhankelijk van de dosering worden meer flacons gebruikt. 
  • De inhoud van meerdere flacons kan worden samengevoegd voor toediening aan de patiënt.
  • Zuig het product op in een steriele injectiespuit.

Lees meer in de bijsluiter van VariQuin (pdf).

Wat zijn de bijwerkingen van VariQuin?

VariQuin kan bijwerkingen geven, net als andere geneesmiddelen. Het is mogelijk dat je pijn en gevoeligheid op de plaats van injectie voelt.

In zeldzame gevallen ontstaan koorts en/of huiduitslag. Bijwerkingen zijn misselijkheid, braken, te lage bloeddruk, versnelde hartwerking en overgevoeligheidsreacties. 

Lees meer in de bijsluiter van VariQuin (pdf).

Hoe bewaar je VariQuin?

Bewaar GammaQuin

  • buiten bereik en zicht van kinderen
  • in de koelkast bij 2 - 8 °C (dus niet invriezen)
  • in originele verpakking om tegen licht te beschermen

Niet gebruiken na vervaldatum

Gebruik VariQuin niet meer na de vervaldatum. Deze staat op het etiket (op de injectieflacon) en op de doos.

Weggooien

Gooi het geneesmiddel niet weg via afvalwater of met huishoudelijk afval. Medicijnen die je niet meer gebruikt, kun je inleveren bij de apotheek. Deze maatregelen helpen het milieu beschermen.

Lees meer in de bijsluiter van VariQuin (pdf). 

 

Laatst bewerkt op: 15 april 2016

Bijsluiters VariQuin

 

Laatst bewerkt op: 11 mei 2015

Waterpokken

Waterpokken is een besmettelijke, meestal goedaardige kinderziekte, van het varicella zostervirus. Het medicijn VariQuin voorkomt waterpokken bij risicogroepen.

Wat is waterpokken?

Waterpokken is een bekende besmettelijke, meestal goedaardig verlopende kinderziekte veroorzaakt door het varicella (waterpokken) zostervirus.

Symptomen

Het virus verspreidt zich via kleine deeltjes in de lucht en de besmetting vindt plaats via de luchtwegen. Waterpokken uit zich in een aantal dagen koorts en uitslag op het gehele lichaam. De uitslag is eerst rode vlekjes, die na een dag overgaan in kleine blaasjes, gevuld met vocht. De blaasjes barsten of drogen in en veroorzaken jeukende korstjes.

Besmettelijk

De ziekte geneest meestal in een of twee weken. Zolang er korstjes zijn, is de patiënt besmettelijk.

Hoe vaak komt het voor?

Lichte vorm

Baby’s met waterpokken in hun eerste levensjaar, hebben soms maar een lichte vorm. Dit komt doordat ze nog beschermd worden door de antistoffen die ze van de moeder hebben meegekregen. Deze baby’s kunnen later nog eens waterpokken krijgen.

95% van de kinderen krijgt het

De ziekte is erg besmettelijk en vrijwel iedereen (meer dan 95%) maakt de ziekte voor zijn twaalfde verjaardag door. Op jonge leeftijd zijn de gevolgen van waterpokken beperkt, de ziekte verloopt bij volwassenen heviger.

Een tweede keer

Hoewel de meeste mensen waterpokken maar één keer meemaken, treedt deze soms nogmaals op in een lichte vorm of gordelroos (herpes zoster). Dit gebeurt bij 10 tot 20% van de volwassenen.

Hoe gevaarlijk zijn waterpokken?

Waterpokken zijn gevaarlijk voor kinderen of volwassenen met een slecht functionerend afweersysteem (immuunsysteem). Dit zijn bijvoorbeeld kinderen met leukemie, kinderen die lijden aan een immuunziekte en kinderen die medicijnen gebruiken om de natuurlijke afweer te onderdrukken. Daarom wordt in ziekenhuizen kinderen met actieve waterpokken de toegang ontzegd.

Een bijzonder risico bestaat bij (hoog)zwangere vrouwen, die nog geen waterpokken hebben gehad. De baby kan dan met waterpokken geboren worden, wat gevaarlijk is voor het kind.

Hoe wordt waterpokken behandeld?

Door het meestal goedaardig verloop van waterpokken is er geen sprake van behandeling. Om de kans op littekens zo klein mogelijk te houden kan de jeuk onderdrukt worden met talkpoeder. Bij een ernstiger verloop wordt gebruik gemaakt van anti-virale middelen.

Waterpokken kan worden voorkomen door behandeling met beschermende antistoffen. Kinderen krijgen varicella zoster-antistoffen als ze contact zijn geweest met iemand met waterpokken en hn afweersysteem geen antistoffen kan aanmaken. Denk hierbij aan te vroeg geboren baby’s, immuundeficiënte kinderen of kinderen met leukemie.

 

Laatst bewerkt op: 21 oktober 2013