Bas

Ik heb vijf maanden op bloed van anderen geleefd.

Bas

"Twee jaar geleden heb ik tijdens mijn gevecht tegen leukemie maandenlang op bloed van anderen geleefd. Dan realiseer je je hoe fijn het is dat er bloeddonors zijn in Nederland. Dankzij hen kon ik dat diepe dal uit en weer doen wat ik het liefste doe: klimmen. Na 50% overlevingskans is het voor 100% zeker dat ik dit jaar naar de Himalaya vertrek."

In de zomer van 2014 was ik in de klimhal aan het trainen voor een nieuwe expeditie toen het ineens een beetje zwart voor mijn ogen werd. De huisarts constateerde dat ik nog maar de helft van het bloed in mijn lichaam had. Ik moest gelijk door naar de hematoloog die een beenmergpunctie voorstelde. De uitslag zou twee weken duren, maar gelijk de volgende ochtend belde hij al 'sorry, je hebt acute leukemie. Onmiddellijk melden in het ziekenhuis en neem voor de komende maanden kleding mee'. De volgende dag lag ik al aan de chemo en kreeg te horen dat ik 50% kans had om er volgend jaar nog te zijn. Door de chemo werd ik snel zwakker, en er brak een periode aan waarin ik volledig afhankelijk was van bloeddonors.

Soms kreeg ik wel twee bloedtransfusies op een dag om ervoor te zorgen dat ik door kon. Ik heb nooit stil gestaan bij bloeddonaties, maar dan kom je op zo'n afdeling hematologie en zie je alleen maar mensen die continu leven op het bloed van een ander.

Dan realiseer je je hoe fijn het is dat er donors zijn in Nederland. Na de chemo's kreeg ik een beenmergtransplantatie om de laatste leukemiecellen te vernietigen. Dat doen ze het liefst met stamcellen van je broers en gelukkig heb ik er daar wel een paar van: één oudere en twee jongere. Mijn oudste broer was gelukkig een match. Na de transplantatie begon ik na twee weken zelf weer bloed aan te maken. Ineens had ik bloedgroep AB-, de bloedgroep van mijn broer. We waren al broeders en zijn nu dus ook bloedbroeders:."

Wil je donor worden?

Meld je aan!