Je kent hem niet, maar je kunt wel zijn leven redden

"Zonder al die donors was ik er niet meer."

Een fietstochtje over het spoor werd Peter bijna fataal. Na 17 operaties en 125 bloedtransfusies kwam hij er weer bovenop. "Zonder al die donors was ik er niet meer."

Een fietstochtje over het spoor werd Peter bijna fataal. Na 17 operaties en 125 bloedtransfusies kwam hij er weer bovenop. "Zonder al die donors was ik er niet meer." peter 200 breed

Onschuldig fietstochtje

Op een avond stelt zijn kameraad na het stappen voor over het spoor naar huis te fietsen. Peter fietst aan de ene kant, zijn vriend aan de andere. Even later raast er een trein voorbij. Peter wordt geraakt en in volle snelheid meegesleurd.

Lichamelijke ravage

De lichamelijke schade is groot. Een gebroken bekken, zware hersenschudding, gebroken knie, geen kniebanden in zijn andere knie, gescheurde rugwervel, stuk uit zijn linkerdijbeen, gescheurde plasbuis en een diepe snee in zijn bil.

Doorzetten en donorbloed

De eerste operatie duurt 12 uur en Peter krijgt grote hoeveelheden bloed toegediend. De artsen weten niet of hij zal blijven leven. Maar Peter blijkt een vechter. Precies 111 dagen blijft hij in het ziekenhuis. Dan begint een langdurige revalidatie.

Na het herstel

Nu jaren later herinneren een verminkt onderbeen en een brace om zijn enkel aan zijn ongeluk. Omdat zijn knieën te zwak zijn voor ‘gewone’ sport, heeft Peter zich ontpopt tot fanatiek rolstoeltennisser. “Zo’n beetje de enige sport die ik vroeger niet deed: tennis.”, lacht Peter.

Peter is sinds het ongeluk positiever gaan denken. “Ik had vóór het ongeluk een depressieve periode achter de rug. Ik dacht wel eens: zo hoeft het voor mij niet meer. Nu kan ik beter relativeren en beter genieten. De jaren die ik nu leef, zijn extra.”

Meld je hier aan

Wil je donor worden?

Meld je aan!