Terug naar overzicht

Hoe is het nu met… Esther?

Datum
25 mei 2016

200x264-EstherIn 2012 (Bloedverwant 2012, nr. 1) spraken we met Esther, die de ziekte van Hodgkin (lymfeklierkanker) had. Tijdens haar behandeling had zij bloedtransfusies nodig omdat het Hb-gehalte in haar bloed door de chemotherapie te veel was gezakt. We spraken Esther opnieuw om te kijken hoe het nu gaat.

Het feest staat al gepland. In juni is Esther vijf jaar kankervrij. Esther: ‘Ik ben helemaal schoon. Maandelijkse controles zijn nu zelfs jaarlijkse bezoekjes geworden. Het voelt goed om de ziekte te hebben overwonnen!’

Studie afgerond

Na de behandeling van haar kanker wilde Esther koste wat kost haar studie afmaken. Dit is inmiddels gelukt. Esther: ‘Eén van de bijwerkingen van de chemotherapie is dat ik mij minder goed en lang kan concentreren dan eerst. Daardoor werd het slagen voor m’n studie een grote uitdaging, maar het is gelukt. Ik ben supertrots dat ik m’n studie heb afgemaakt.’ De mijlpaal in juni is groot, maar Esther haalt haar energie ook uit kleinere dingen. ‘Voor anderen is de mogelijkheid om te werken heel normaal. Het is voor mij echt een overwinning dat ik nu aan het werk ben en daar geniet ik voluit van.’

Nieuwe start

Naast haar diploma en baan heeft Esther onlangs ook een eigen huis gekocht. ‘Vanochtend hebben we de sleutel gekregen, een heel nieuw hoofdstuk. Spannend, maar wel vermoeiend’. Esther moet namelijk nog wel werken aan haar energielevel, ook al is ze al bijna vijf jaar kankervrij. ‘Het enige dat ik fysiek heb overgehouden aan de ziekte is dat ik iets minder energie heb. Daarom werk ik nu samen met een fysiotherapeut om dit te verbeteren. Maar als dat het enige is, mag ik niet klagen!’

‘Dank donors op blote knieën’

Na een chemotherapie daalde de Hb-waarde van Esther haar bloed zo sterk, dat zij bloedtransfusies nodig had. ‘Ik vond dat in het begin wel een vies idee. Ik durfde bijvoorbeeld niet naar de zak bloed te kijken tijdens een transfusie.’, vertelt Esther. Desalniettemin is Esther bloeddonors erg dankbaar. ‘Ik dank de donoren op m’n blote knieën. Zonder de bloedtransfusies had ik moeten wachten tot mijn Hb-waarde uit zichzelf was hersteld. Dat zou te lang duren. Mede door bloeddonaties was de behandeling dus haalbaar!’ Zelf wil Esther wel bloed geven, maar door haar behandeling en bloedtransfusies mag zij dat helaas niet meer. ‘Nu probeer ik zo veel mogelijk andere mensen aan te sporen om te doneren, het is een kleine moeite maar het heeft een grote invloed.’

Esther ziet de toekomst positief in. ‘Mijn tip? Blijf optimistisch. Hoe moeilijk het ook is, probeer te kijken naar de dingen die toch nog goed zijn. Het maakt het niet leuker, maar wel makkelijker!’

Terug naar overzicht